كاش ميدانستم چيست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم

جاريست

مرا فراموش كردي اما باران را به ياد داشته باش

هرگاه كه باريد خوب به قطره هايش بنگر.

. آنگاه مي تواني در هر قطره باراني، چشمان منتظر مرا بيني

 كه همپاي ابر از دوري تو مي گريد

 مهرداد جان

             گفت:

اين دفعه اگر داشت باران مي آ مد از زيرش فرا ر نكن برو زير باران

ببين چند تا از دانه هاي باران را مي تواني بگيري اندازه قطره هاي

باراني كه توانستي بگيري دوستم داري اندازه قطراتي كه نتوانستي

دوستت دارم.

         گفتم:

اين دفعه كه خورشيد در آ سمان بوداندازه اي كه بتواني به آفتاب خيره

بشي دوستم داري اندازه اي كه نتوانستي دوستت دارم.